STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH
w Fundacji OPOR

Rozdział I. POSTANOWIENIA OGÓLNE

§ 1. Cel Standardów

1.      Standardy Ochrony Małoletnich w Fundacji OPOR, dalej: „Standardy”, określają zasady ochrony dzieci i młodzieży przed krzywdzeniem, przemocą, wykorzystywaniem, zaniedbaniem oraz innymi zachowaniami naruszającymi ich godność, bezpieczeństwo i prawa.

2.      Celem Standardów jest zapewnienie, aby każde dziecko uczestniczące w działaniach Fundacji OPOR było traktowane z szacunkiem, podmiotowo i bezpiecznie.

3.      Standardy obejmują w szczególności:

1.      zasady bezpiecznych relacji między personelem Fundacji a małoletnimi;

2.      zasady bezpiecznych relacji między małoletnimi;

3.      procedury reagowania na podejrzenie krzywdzenia dziecka;

4.      zasady zgłaszania spraw odpowiednim organom;

5.      zasady ochrony danych osobowych i wizerunku dzieci;

6.      zasady korzystania z Internetu i urządzeń elektronicznych;

7.      zasady bezpiecznej rekrutacji osób pracujących z dziećmi;

8.      zasady wsparcia dziecka po ujawnieniu krzywdzenia;

9.      zasady przeglądu i aktualizacji Standardów.

§ 2. Zakres stosowania

1.      Standardy obowiązują:

1.      członków organów Fundacji;

2.      pracowników;

3.      współpracowników;

4.      zleceniobiorców i wykonawców;

5.      wolontariuszy;

6.      stażystów i praktykantów;

7.      edukatorów, trenerów, instruktorów, mentorów i opiekunów;

8.      osoby prowadzące zajęcia, warsztaty, spacery, wydarzenia, konsultacje lub działania online z udziałem małoletnich;

9.      osoby wykonujące dokumentację fotograficzną, filmową lub promocyjną działań z udziałem małoletnich.

2.      Standardy stosuje się do wszystkich działań Fundacji OPOR, w których uczestniczą dzieci lub młodzież, w szczególności do:

1.      warsztatów edukacyjnych;

2.      zajęć z krótkofalarstwa, radiotechniki, elektroniki, nowych technologii i cyberbezpieczeństwa;

3.      projektów z zakresu edukacji medialnej, przeciwdziałania dezinformacji i higieny cyfrowej;

4.      wydarzeń publicznych, konferencji, spotkań, debat i kampanii społecznych;

5.      działań wolontariackich;

6.      projektów szkolnych i pozaszkolnych;

7.      działań online, hybrydowych i komunikacji elektronicznej.

Rozdział II. DEFINICJE

§ 3. Definicje

Na potrzeby niniejszych Standardów:

1.      Małoletni / dziecko oznacza osobę, która nie ukończyła 18 lat.

2.      Fundacja oznacza Fundację OPOR.

3.      Personel Fundacji oznacza każdą osobę działającą w imieniu Fundacji albo na jej rzecz, niezależnie od podstawy prawnej współpracy.

4.      Opiekun dziecka oznacza rodzica, opiekuna prawnego albo inną osobę uprawnioną do sprawowania opieki nad dzieckiem.

5.      Krzywdzenie dziecka oznacza każde działanie lub zaniechanie naruszające dobro dziecka, jego godność, bezpieczeństwo, zdrowie fizyczne lub psychiczne, w szczególności:

1.      przemoc fizyczną;

2.      przemoc psychiczną;

3.      przemoc seksualną;

4.      zaniedbanie;

5.      cyberprzemoc;

6.      wykorzystanie wizerunku dziecka w sposób naruszający jego godność;

7.      narażenie dziecka na treści szkodliwe;

8.      dyskryminację, poniżanie, wykluczanie lub zastraszanie.

6.      Koordynator Ochrony Małoletnich oznacza osobę wyznaczoną przez Zarząd Fundacji do wdrażania, monitorowania i aktualizacji Standardów oraz przyjmowania zgłoszeń dotyczących bezpieczeństwa dzieci.

7.      Zgłoszenie oznacza każdą informację o podejrzeniu krzywdzenia dziecka, zagrożeniu dobra dziecka albo naruszeniu niniejszych Standardów.

Rozdział III. ZASADY PODSTAWOWE

§ 4. Nadrzędna zasada dobra dziecka

1.      We wszystkich działaniach Fundacji dotyczących małoletnich nadrzędne znaczenie ma dobro dziecka.

2.      Każde dziecko ma prawo do:

1.      szacunku;

2.      bezpieczeństwa;

3.      prywatności;

4.      ochrony przed przemocą;

5.      wyrażania własnego zdania;

6.      informacji zrozumiałej dla jego wieku;

7.      udziału w zajęciach bez presji, upokarzania i dyskryminacji.

3.      Fundacja nie toleruje przemocy wobec dzieci w żadnej formie.

4.      Każda osoba działająca w imieniu Fundacji ma obowiązek reagować na podejrzenie krzywdzenia dziecka.

§ 5. Zasada ostrożności

1.      Personel Fundacji powinien unikać sytuacji, które mogą prowadzić do naruszenia bezpieczeństwa dziecka lub budzić uzasadnione wątpliwości co do charakteru relacji osoby dorosłej z dzieckiem.

2.      W działaniach z udziałem dzieci Fundacja stosuje zasadę przejrzystości: zajęcia, kontakt, komunikacja i dokumentacja powinny być możliwe do wyjaśnienia rodzicom, opiekunom i Zarządowi Fundacji.

3.      W miarę możliwości zajęcia i spotkania z dziećmi prowadzone są w obecności co najmniej dwóch osób dorosłych albo w przestrzeni otwartej, dostępnej dla innych uczestników lub opiekunów.

Rozdział IV. BEZPIECZNA REKRUTACJA PERSONELU

§ 6. Obowiązek weryfikacji

1.      Przed dopuszczeniem osoby do działalności związanej z edukacją, opieką, wychowaniem, wypoczynkiem, rozwijaniem zainteresowań lub inną aktywnością z udziałem małoletnich Fundacja dokonuje weryfikacji tej osoby zgodnie z obowiązującymi przepisami.

2.      Weryfikacja obejmuje w szczególności:

1.      sprawdzenie osoby w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym;

2.      uzyskanie wymaganych prawem informacji z Krajowego Rejestru Karnego;

3.      uzyskanie oświadczeń dotyczących niekaralności i krajów zamieszkania, jeżeli jest to wymagane;

4.      zebranie danych niezbędnych do dokonania sprawdzenia;

5.      zapoznanie osoby ze Standardami i odebranie oświadczenia o ich znajomości.

Ministerstwo Sprawiedliwości wyjaśnia, że procedura sprawdzenia dotyczy nie tylko osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, ale także osób działających na podstawie umów cywilnoprawnych, ustnych ustaleń oraz osób niewynagradzanych, jeżeli są dopuszczane do działalności z dziećmi.

§ 7. Brak możliwości dopuszczenia do pracy z dziećmi

1.      Fundacja nie dopuszcza do pracy lub kontaktu z małoletnimi osoby, która:

1.      odmówi przekazania danych lub dokumentów wymaganych do weryfikacji;

2.      nie złoży wymaganych oświadczeń;

3.      figuruje w rejestrze albo przedłoży informacje wskazujące na przeszkodę w pracy z dziećmi;

4.      naruszyła wcześniej zasady ochrony małoletnich w sposób zagrażający bezpieczeństwu dziecka.

2.      Decyzję o niedopuszczeniu osoby do działań z dziećmi podejmuje Zarząd Fundacji albo osoba przez niego upoważniona.

§ 8. Współpraca z podmiotami zewnętrznymi

1.      Jeżeli Fundacja realizuje projekt z partnerem, szkołą, klubem, instytucją lub wykonawcą zewnętrznym, umowa albo ustalenia współpracy powinny przewidywać obowiązek stosowania Standardów Ochrony Małoletnich.

2.      Podmiot zewnętrzny, którego personel ma prowadzić działania z dziećmi, powinien potwierdzić, że osoby te zostały zweryfikowane zgodnie z prawem.

3.      Fundacja może żądać od partnera lub wykonawcy pisemnego oświadczenia o spełnieniu obowiązków związanych z ochroną małoletnich.

Rozdział V. ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI PERSONELU Z MAŁOLETNIMI

§ 9. Zasady ogólne

1.      Personel Fundacji traktuje każde dziecko z szacunkiem, cierpliwością i życzliwością.

2.      Personel powinien:

1.      mówić do dziecka spokojnie i jasno;

2.      słuchać dziecka;

3.      szanować jego granice;

4.      reagować na przemoc, wykluczenie, poniżanie i cyberprzemoc;

5.      dostosowywać sposób komunikacji do wieku, możliwości i potrzeb dziecka;

6.      zapewniać atmosferę bezpieczeństwa podczas zajęć.

3.      Personel nie może wykorzystywać przewagi wieku, funkcji, wiedzy, pozycji albo autorytetu wobec dziecka.

§ 10. Zachowania niedozwolone

Personelowi Fundacji nie wolno:

1.      stosować przemocy fizycznej wobec dziecka;

2.      krzyczeć na dziecko w sposób poniżający, zastraszający lub agresywny;

3.      obrażać, wyśmiewać, zawstydzać, upokarzać albo ośmieszać dziecka;

4.      komentować wyglądu, ciała, pochodzenia, sytuacji rodzinnej, religii, narodowości, niepełnosprawności, orientacji, przekonań lub sytuacji materialnej dziecka w sposób naruszający jego godność;

5.      stosować gróźb, szantażu lub manipulacji;

6.      utrwalać wizerunku dziecka do celów prywatnych;

7.      publikować zdjęć lub nagrań dziecka bez wymaganej zgody;

8.      nawiązywać z dzieckiem relacji prywatnych, romantycznych, seksualnych albo dwuznacznych;

9.      prowadzić prywatnej korespondencji z dzieckiem poza uzgodnionymi kanałami komunikacji;

10. zapraszać dziecka do swojego miejsca zamieszkania;

11. spotykać się z dzieckiem sam na sam poza działaniami Fundacji, chyba że jest to konieczne ze względów bezpieczeństwa i odbywa się za wiedzą rodzica/opiekuna oraz Koordynatora;

12. proponować dziecku alkoholu, wyrobów tytoniowych, narkotyków, dopalaczy lub innych substancji psychoaktywnych;

13. przyjmować od dziecka prezentów o znacznej wartości;

14. zachowywać się w sposób seksualizujący, dwuznaczny albo naruszający intymność dziecka;

15. ujawniać informacji poufnych dotyczących dziecka osobom nieuprawnionym.

§ 11. Kontakt fizyczny

1.      Kontakt fizyczny z dzieckiem może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy jest bezpieczny, uzasadniony sytuacją i nie narusza granic dziecka.

2.      Dopuszczalny kontakt fizyczny może obejmować w szczególności:

1.      udzielenie pierwszej pomocy;

2.      asekurację podczas zajęć technicznych lub terenowych;

3.      pomoc dziecku z niepełnosprawnością lub szczególnymi potrzebami, jeżeli dziecko albo opiekun wyraża na to zgodę;

4.      reakcję w sytuacji zagrożenia bezpieczeństwa.

3.      Niedozwolone są:

1.      dotyk o charakterze intymnym;

2.      łaskotanie, obejmowanie, przytrzymywanie lub inne zachowania przekraczające granice dziecka;

3.      kontakt fizyczny będący formą kary;

4.      kontakt fizyczny ukrywany przed innymi osobami.

§ 12. Kontakt poza zajęciami

1.      Kontakt personelu z dzieckiem poza zajęciami powinien odbywać się wyłącznie w sprawach związanych z działaniami Fundacji.

2.      Zalecanym kanałem kontaktu jest kontakt z rodzicem lub opiekunem.

3.      Kontakt bezpośredni z dzieckiem online może odbywać się wyłącznie przez oficjalne kanały projektu, np. służbowy e-mail, platformę edukacyjną, grupę projektową lub komunikator zaakceptowany przez Fundację i rodziców/opiekunów.

4.      Personel nie powinien dodawać dzieci do prywatnych znajomych w mediach społecznościowych ani prowadzić z nimi prywatnych rozmów niezwiązanych z projektem.

5.      W przypadku otrzymania od dziecka wiadomości wskazującej na zagrożenie jego bezpieczeństwa osoba dorosła ma obowiązek zareagować i przekazać sprawę Koordynatorowi.

Rozdział VI. ZASADY BEZPIECZNYCH RELACJI MIĘDZY MAŁOLETNIMI

§ 13. Relacje rówieśnicze

1.      Dzieci uczestniczące w działaniach Fundacji mają obowiązek traktować się wzajemnie z szacunkiem.

2.      Niedopuszczalne są:

1.      bicie, popychanie, szarpanie;

2.      wyśmiewanie, poniżanie, przezywanie;

3.      groźby i zastraszanie;

4.      wykluczanie z grupy;

5.      rozpowszechnianie plotek;

6.      robienie zdjęć lub nagrań bez zgody;

7.      publikowanie ośmieszających treści;

8.      cyberprzemoc;

9.      zmuszanie innych do zachowań niechcianych;

10. naruszanie prywatności i granic innych uczestników.

3.      Personel Fundacji reaguje na każdy przejaw przemocy rówieśniczej.

4.      Reakcja powinna być spokojna, stanowcza i proporcjonalna do sytuacji.

Rozdział VII. BEZPIECZEŃSTWO PODCZAS ZAJĘĆ TECHNICZNYCH, CYFROWYCH I KRÓTKOFALARSKICH

§ 14. Zasady bezpieczeństwa technicznego

1.      Podczas zajęć z elektroniki, radiotechniki, krótkofalarstwa, programowania, pracy ze sprzętem komputerowym, antenowym lub zasilającym personel ma obowiązek omówić z uczestnikami zasady bezpieczeństwa.

2.      Dzieci nie mogą samodzielnie korzystać z urządzeń, które mogą powodować ryzyko porażenia prądem, oparzenia, urazu mechanicznego albo innego zagrożenia, bez nadzoru osoby dorosłej.

3.      Praca z lutownicą, zasilaczami, narzędziami, elementami antenowymi, sprzętem radiowym i urządzeniami elektrycznymi odbywa się wyłącznie pod opieką osoby prowadzącej.

4.      W razie wątpliwości co do bezpieczeństwa sprzętu zajęcia należy przerwać do czasu usunięcia zagrożenia.

5.      Uczestnikom należy zapewnić jasne instrukcje dotyczące:

1.      bezpiecznego obchodzenia się ze sprzętem;

2.      zakazu samowolnego uruchamiania urządzeń;

3.      zasad pracy przy stanowisku;

4.      zachowania w razie awarii;

5.      zgłaszania prowadzącemu każdego problemu technicznego.

§ 15. Zasady bezpieczeństwa cyfrowego

1.      Podczas działań online i warsztatów cyfrowych Fundacja chroni dzieci przed treściami szkodliwymi, przemocą w sieci, manipulacją, dezinformacją, kontaktem z osobami niebezpiecznymi i naruszeniem prywatności.

2.      Dzieci nie są zobowiązywane do zakładania prywatnych kont w serwisach internetowych, jeżeli nie jest to konieczne do udziału w zajęciach.

3.      W przypadku korzystania z narzędzi online Fundacja wybiera rozwiązania adekwatne do wieku uczestników i możliwie bezpieczne pod względem prywatności.

4.      Nie wolno publikować danych kontaktowych dzieci w otwartych grupach, mediach społecznościowych lub na stronach internetowych.

5.      Linki, materiały i narzędzia wykorzystywane podczas zajęć powinny być wcześniej sprawdzone przez prowadzącego.

6.      Jeżeli podczas zajęć dziecko natrafi na treści szkodliwe, prowadzący powinien:

1.      przerwać kontakt dziecka z treścią;

2.      nie zawstydzać dziecka;

3.      wyjaśnić sytuację w sposób spokojny;

4.      ocenić, czy potrzebna jest rozmowa z opiekunem;

5.      odnotować zdarzenie, jeżeli mogło naruszać bezpieczeństwo dziecka.

Rozdział VIII. OCHRONA WIZERUNKU I DANYCH OSOBOWYCH

§ 16. Dane osobowe

1.      Dane osobowe dzieci są przetwarzane wyłącznie w zakresie niezbędnym do realizacji działań Fundacji, zgodnie z obowiązującymi przepisami o ochronie danych osobowych.

2.      Dostęp do danych dzieci mają wyłącznie osoby upoważnione.

3.      Dane dzieci nie mogą być przekazywane osobom nieuprawnionym.

4.      Dokumentacja dotycząca dziecka, w tym zgody, formularze, listy obecności i karty interwencji, powinna być przechowywana w sposób zabezpieczony.

§ 17. Wizerunek dziecka

1.      Utrwalanie i publikowanie wizerunku dziecka wymaga zgody rodzica lub opiekuna prawnego, a w miarę możliwości także zgody samego dziecka.

2.      Zgoda na udział w projekcie nie oznacza automatycznie zgody na publikację wizerunku.

3.      Dziecko ma prawo odmówić zdjęcia lub nagrania, nawet jeżeli rodzic/opiekun wyraził zgodę.

4.      Fundacja nie publikuje zdjęć lub nagrań:

1.      ośmieszających dziecko;

2.      pokazujących dziecko w sytuacji trudnej, intymnej lub kryzysowej;

3.      umożliwiających łatwą identyfikację miejsca pobytu dziecka, jeżeli mogłoby to narazić je na ryzyko;

4.      zawierających dane wrażliwe lub informacje o sytuacji rodzinnej, zdrowotnej albo prawnej dziecka.

5.      Materiały promocyjne powinny przedstawiać dzieci z godnością i szacunkiem.

6.      Osoby fotografujące lub filmujące działania Fundacji muszą być zapoznane z niniejszymi Standardami.

Rozdział IX. PROCEDURA REAGOWANIA NA PODEJRZENIE KRZYWDZENIA DZIECKA

§ 18. Obowiązek reakcji

1.      Każda osoba działająca w imieniu Fundacji ma obowiązek zareagować, jeżeli:

1.      dziecko ujawnia, że jest krzywdzone;

2.      istnieje podejrzenie, że dziecko jest krzywdzone;

3.      osoba dorosła zachowuje się wobec dziecka w sposób niepokojący;

4.      dochodzi do przemocy rówieśniczej;

5.      dziecko jest narażone na cyberprzemoc albo treści szkodliwe;

6.      zagrożone jest życie, zdrowie lub bezpieczeństwo dziecka.

2.      Brak pewności nie zwalnia z obowiązku zgłoszenia sprawy Koordynatorowi.

§ 19. Pierwsza rozmowa z dzieckiem

1.      Osoba, której dziecko ujawniło krzywdzenie, powinna:

1.      zachować spokój;

2.      wysłuchać dziecka;

3.      nie oceniać i nie podważać jego słów;

4.      nie zadawać pytań sugerujących odpowiedź;

5.      nie obiecywać zachowania tajemnicy, jeśli sprawa wymaga interwencji;

6.      powiedzieć dziecku, że dobrze zrobiło, mówiąc o sprawie;

7.      wyjaśnić, że trzeba przekazać informację osobom, które mogą pomóc;

8.      zadbać, aby dziecko nie zostało samo w sytuacji zagrożenia.

2.      Po rozmowie należy niezwłocznie sporządzić notatkę albo Kartę Interwencji.

§ 20. Zgłoszenie do Koordynatora

1.      Każde podejrzenie krzywdzenia dziecka należy zgłosić Koordynatorowi Ochrony Małoletnich.

2.      Jeżeli zgłoszenie dotyczy Koordynatora, należy przekazać je bezpośrednio Prezesowi Zarządu Fundacji.

3.      Jeżeli zgłoszenie dotyczy Prezesa Zarządu albo członka Zarządu, należy przekazać je innemu członkowi Zarządu albo osobie wskazanej w uchwale Zarządu.

4.      Koordynator:

1.      przyjmuje zgłoszenie;

2.      zabezpiecza podstawowe informacje;

3.      podejmuje decyzję o dalszych działaniach;

4.      informuje Zarząd, jeżeli wymaga tego charakter sprawy;

5.      prowadzi dokumentację interwencji;

6.      czuwa nad udzieleniem dziecku wsparcia.

§ 21. Zagrożenie życia lub zdrowia

1.      Jeżeli istnieje bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia dziecka, należy natychmiast wezwać pomoc, dzwoniąc pod numer alarmowy 112.

2.      W takiej sytuacji nie czeka się na decyzję Zarządu ani Koordynatora.

3.      Po wezwaniu pomocy należy, jeżeli jest to możliwe i bezpieczne:

1.      zapewnić dziecku obecność osoby dorosłej;

2.      odseparować dziecko od osoby zagrażającej;

3.      poinformować Koordynatora;

4.      sporządzić Kartę Interwencji.

§ 22. Podejrzenie przestępstwa na szkodę dziecka

1.      Jeżeli zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa na szkodę dziecka, Fundacja zawiadamia Policję albo prokuraturę.

2.      Zawiadomienie przygotowuje Koordynator w porozumieniu z Zarządem, chyba że zwłoka mogłaby narazić dziecko na dalsze krzywdzenie.

3.      W sprawach pilnych zawiadomienia może dokonać każda osoba posiadająca informację o zagrożeniu.

§ 23. Podejrzenie przemocy domowej lub zaniedbania

1.      Jeżeli istnieje podejrzenie, że dziecko doświadcza przemocy domowej, zaniedbania albo poważnego zagrożenia ze strony rodzica lub opiekuna, Koordynator analizuje sytuację i podejmuje odpowiednie działania.

2.      Działania mogą obejmować:

1.      rozmowę z dzieckiem;

2.      rozmowę z rodzicem lub opiekunem, jeżeli nie zwiększa to zagrożenia dla dziecka;

3.      kontakt ze szkołą, pedagogiem, psychologiem, ośrodkiem pomocy społecznej lub inną właściwą instytucją;

4.      zawiadomienie sądu rodzinnego;

5.      zawiadomienie Policji lub prokuratury.

3.      Fundacja nie prowadzi samodzielnego dochodzenia i nie zastępuje organów państwa.

4.      Jeżeli wszczęcie procedury „Niebieskie Karty” nie należy do kompetencji Fundacji, Koordynator przekazuje sprawę do podmiotu uprawnionego albo zawiadamia właściwe służby.

§ 24. Krzywdzenie przez osobę z personelu Fundacji

1.      Jeżeli zgłoszenie dotyczy osoby z personelu Fundacji, osoba ta zostaje odsunięta od kontaktu z dziećmi do czasu wyjaśnienia sprawy, jeżeli wymaga tego bezpieczeństwo małoletnich.

2.      Koordynator i Zarząd ustalają podstawowe okoliczności zdarzenia, nie prowadząc czynności zastrzeżonych dla organów ścigania.

3.      W zależności od charakteru sprawy Fundacja może:

1.      przeprowadzić rozmowę dyscyplinującą;

2.      zakończyć współpracę;

3.      odsunąć osobę od projektu;

4.      zawiadomić Policję, prokuraturę albo sąd rodzinny;

5.      poinformować partnera projektu, szkołę lub instytucję, jeżeli jest to konieczne dla ochrony dzieci.

4.      Dziecko, którego dotyczy sprawa, otrzymuje wsparcie i informację adekwatną do wieku.

§ 25. Przemoc rówieśnicza

1.      W przypadku przemocy między dziećmi prowadzący zajęcia ma obowiązek natychmiast przerwać zachowanie krzywdzące.

2.      Następnie należy:

1.      zadbać o bezpieczeństwo dziecka pokrzywdzonego;

2.      porozmawiać osobno z dziećmi uczestniczącymi w zdarzeniu;

3.      nie organizować konfrontacji, jeżeli mogłaby pogłębić krzywdę;

4.      poinformować Koordynatora;

5.      w razie potrzeby poinformować rodziców/opiekunów;

6.      ustalić działania naprawcze i wspierające;

7.      odnotować zdarzenie.

3.      Jeżeli przemoc rówieśnicza ma charakter poważny, powtarzalny albo może stanowić czyn karalny, Fundacja zawiadamia właściwe instytucje.

§ 26. Cyberprzemoc

1.      Cyberprzemoc obejmuje w szczególności:

1.      publikowanie ośmieszających zdjęć lub nagrań;

2.      podszywanie się pod inną osobę;

3.      wykluczanie z grup online;

4.      nękanie wiadomościami;

5.      rozpowszechnianie prywatnych informacji;

6.      groźby;

7.      szantaż;

8.      wykorzystanie sztucznej inteligencji do tworzenia kompromitujących treści.

2.      W przypadku cyberprzemocy należy:

1.      zabezpieczyć dowody, np. zrzuty ekranu, linki, daty, nazwy profili;

2.      nie udostępniać dalej krzywdzących materiałów;

3.      zgłosić sprawę Koordynatorowi;

4.      poinformować rodziców/opiekunów, jeżeli jest to zasadne;

5.      rozważyć zgłoszenie administratorowi platformy;

6.      w przypadku poważnego zagrożenia zawiadomić Policję lub prokuraturę.

Rozdział X. PLAN WSPARCIA DZIECKA

§ 27. Ustalenie planu wsparcia

1.      Po ujawnieniu krzywdzenia dziecka Koordynator, w porozumieniu z Zarządem i właściwymi osobami, ustala plan wsparcia dziecka.

2.      Plan wsparcia powinien obejmować:

1.      opis sytuacji;

2.      ocenę bieżącego bezpieczeństwa dziecka;

3.      wskazanie osób odpowiedzialnych za działania;

4.      sposób kontaktu z rodzicem/opiekunem, jeżeli nie zagraża to dziecku;

5.      działania chroniące dziecko przed dalszym kontaktem z osobą krzywdzącą;

6.      możliwe formy pomocy psychologicznej, pedagogicznej, prawnej lub instytucjonalnej;

7.      terminy sprawdzenia sytuacji;

8.      sposób dokumentowania działań.

3.      Fundacja nie prowadzi terapii ani specjalistycznej pomocy, jeżeli nie ma do tego kompetencji, ale pomaga w skierowaniu dziecka i opiekunów do właściwych instytucji.

§ 28. Informacje o pomocy

1.      W materiałach dostępnych dla dzieci Fundacja wskazuje, gdzie można szukać pomocy.

2.      W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia należy dzwonić pod numer 112.

3.      Dzieci i młodzież mogą korzystać m.in. z telefonu zaufania 116 111, który według oficjalnej strony działa całodobowo, 7 dni w tygodniu i jest bezpłatny.

4.      Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka 800 12 12 12 oraz czat RPD są dostępne całodobowo i bezpłatnie.

Rozdział XI. DZIECI ZE SZCZEGÓLNYMI POTRZEBAMI

§ 29. Dostępność i niedyskryminacja

1.      Fundacja uwzględnia potrzeby dzieci:

1.      z niepełnosprawnościami;

2.      neuroróżnorodnych;

3.      z trudnościami komunikacyjnymi;

4.      z doświadczeniem migracyjnym lub uchodźczym;

5.      z trudnościami emocjonalnymi;

6.      wymagających dostosowania materiałów, przestrzeni lub sposobu komunikacji.

2.      Personel powinien unikać założeń i stereotypów dotyczących potrzeb dziecka.

3.      W miarę możliwości Fundacja zapewnia:

1.      prosty język komunikacji;

2.      możliwość zadania pytań;

3.      spokojne omówienie zasad;

4.      dostosowanie tempa pracy;

5.      wsparcie wolontariusza lub opiekuna;

6.      alternatywne formy udziału.

4.      Dziecko ze szczególnymi potrzebami ma takie samo prawo do bezpieczeństwa, prywatności i samodzielności jak inne dzieci.

Rozdział XII. UDOSTĘPNIANIE STANDARDÓW

§ 30. Dostępność dokumentu

1.      Standardy są udostępniane:

1.      na stronie internetowej Fundacji;

2.      w miejscu realizacji zajęć, jeżeli Fundacja prowadzi działania stacjonarne;

3.      rodzicom i opiekunom przy rekrutacji dzieci do projektu;

4.      personelowi przed rozpoczęciem współpracy;

5.      partnerom projektu, jeżeli działania obejmują udział dzieci.

2.      Fundacja przygotowuje również skróconą wersję Standardów przeznaczoną dla dzieci.

3.      Wersja skrócona powinna być napisana prostym językiem i przekazana uczestnikom w sposób dostosowany do ich wieku.

Rozdział XIII. DOKUMENTOWANIE ZDARZEŃ

§ 31. Karta Interwencji

1.      Każde zgłoszenie dotyczące podejrzenia krzywdzenia dziecka dokumentuje się w Karcie Interwencji.

2.      Karta Interwencji zawiera:

1.      datę i miejsce zdarzenia;

2.      imię i nazwisko osoby zgłaszającej;

3.      dane dziecka, jeżeli są znane;

4.      opis sytuacji;

5.      podjęte działania;

6.      wskazanie osób i instytucji powiadomionych;

7.      decyzje Koordynatora lub Zarządu;

8.      plan dalszych działań;

9.      podpis osoby sporządzającej kartę.

3.      Dokumentacja interwencji jest przechowywana w sposób zabezpieczony.

4.      Dostęp do dokumentacji mają wyłącznie osoby upoważnione.

Rozdział XIV. PRZYGOTOWANIE PERSONELU

§ 32. Zapoznanie ze Standardami

1.      Każda osoba dopuszczona do działań z małoletnimi musi zapoznać się ze Standardami.

2.      Zapoznanie ze Standardami potwierdza się pisemnym oświadczeniem.

3.      Fundacja może prowadzić szkolenia lub instruktaże dla personelu, wolontariuszy i współpracowników.

4.      Przygotowanie personelu obejmuje w szczególności:

1.      rozpoznawanie sygnałów krzywdzenia dziecka;

2.      zasady bezpiecznych relacji;

3.      reagowanie na ujawnienie przemocy;

4.      ochronę danych i wizerunku;

5.      bezpieczeństwo cyfrowe;

6.      procedury zgłoszeń;

7.      dokumentowanie interwencji.

Rozdział XV. MONITORING I AKTUALIZACJA STANDARDÓW

§ 33. Przegląd Standardów

1.      Standardy podlegają przeglądowi co najmniej raz na 12 miesięcy, a obowiązkowo nie rzadziej niż raz na 2 lata.

2.      Przeglądu dokonuje Koordynator Ochrony Małoletnich we współpracy z Zarządem Fundacji.

3.      Przegląd powinien uwzględniać:

1.      zgłoszone incydenty;

2.      uwagi dzieci;

3.      uwagi rodziców i opiekunów;

4.      uwagi personelu;

5.      zmiany w prawie;

6.      doświadczenia z realizowanych projektów;

7.      specyfikę działań online i technicznych.

4.      Z przeglądu sporządza się notatkę lub raport.

5.      Zmiany Standardów przyjmuje Zarząd Fundacji.